wi-kław-ce

wikławce (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: mnoga
przypadek: mianownik
przypadek: biernik
przypadek: wołacz
rodzaj: męski zwierzęcy

Forma podstawowa: wikławiec

słowoliczbaprzypadekrodzaj
wikławcapojedyncza dopełniaczmęski zwierzęcy
wikławcapojedyncza biernikmęski zwierzęcy
wikławcachmnoga miejscownikmęski zwierzęcy
wikławcamimnoga narzędnikmęski zwierzęcy
wikławcemnoga mianownikmęski zwierzęcy
wikławcemnoga biernikmęski zwierzęcy
wikławcemnoga wołaczmęski zwierzęcy
wikławcempojedyncza narzędnikmęski zwierzęcy
wikławcommnoga celownikmęski zwierzęcy
wikławcowipojedyncza celownikmęski zwierzęcy
wikławcówmnoga dopełniaczmęski zwierzęcy
wikławcupojedyncza miejscownikmęski zwierzęcy
wikławcupojedyncza wołaczmęski zwierzęcy
wikławiecpojedyncza mianownikmęski zwierzęcy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz