wi-la-mo-wi-cza-ny

wilamowiczany (nazwa pospolita) rzeczownik deprecjatywny

liczba: mnoga
przypadek: mianownik
przypadek: biernik
przypadek: wołacz
rodzaj: męski zwierzęcy

Forma podstawowa: wilamowiczanin

słowoliczbaprzypadekrodzaj
wilamowiczanmnoga dopełniaczmęski osobowy
wilamowiczanmnoga biernikmęski osobowy
wilamowiczanachmnoga miejscownikmęski osobowy
wilamowiczanamimnoga narzędnikmęski osobowy
wilamowiczaniemnoga mianownikmęski osobowy
wilamowiczaniemnoga wołaczmęski osobowy
wilamowiczaninpojedyncza mianownikmęski osobowy
wilamowiczaninapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
wilamowiczaninapojedyncza biernikmęski osobowy
wilamowiczaninempojedyncza narzędnikmęski osobowy
wilamowiczaniniepojedyncza miejscownikmęski osobowy
wilamowiczaniniepojedyncza wołaczmęski osobowy
wilamowiczaninowipojedyncza celownikmęski osobowy
wilamowiczanommnoga celownikmęski osobowy
wilamowiczanymnoga mianownikmęski zwierzęcy
wilamowiczanymnoga biernikmęski zwierzęcy
wilamowiczanymnoga wołaczmęski zwierzęcy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz