wi-lant

Wilant (nazwisko) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: mianownik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: Wilant

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Wilanciepojedyncza miejscownikmęski osobowy
Wilanciepojedyncza wołaczmęski osobowy
Wilantpojedyncza mianownikmęski osobowy
Wilantapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
Wilantapojedyncza biernikmęski osobowy
Wilantachmnoga miejscownikmęski osobowy
Wilantamimnoga narzędnikmęski osobowy
Wilantempojedyncza narzędnikmęski osobowy
Wilantommnoga celownikmęski osobowy
Wilantowipojedyncza celownikmęski osobowy
Wilantowiemnoga mianownikmęski osobowy
Wilantowiemnoga wołaczmęski osobowy
Wilantówmnoga dopełniaczmęski osobowy
Wilantówmnoga biernikmęski osobowy
Wilantymnoga mianownikmęski zwierzęcy
Wilantymnoga biernikmęski zwierzęcy
Wilantymnoga wołaczmęski zwierzęcy

Wilant (nazwisko) rzeczownik

liczba: pojedyncza
liczba: mnoga
przypadek: mianownik
przypadek: dopełniacz
przypadek: celownik
przypadek: biernik
przypadek: narzędnik
przypadek: miejscownik
przypadek: wołacz
rodzaj: żeński

Forma podstawowa: Wilant

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Wilantpojedyncza mnoga mianownikżeński
Wilantpojedyncza mnoga dopełniaczżeński
Wilantpojedyncza mnoga celownikżeński
Wilantpojedyncza mnoga biernikżeński
Wilantpojedyncza mnoga narzędnikżeński
Wilantpojedyncza mnoga miejscownikżeński
Wilantpojedyncza mnoga wołaczżeński

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz