wil-cem

wilcem (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: narzędnik
rodzaj: męski rzeczowy

Forma podstawowa: wilec

słowoliczbaprzypadekrodzaj
wilcapojedyncza dopełniaczmęski rzeczowy
wilcachmnoga miejscownikmęski rzeczowy
wilcamimnoga narzędnikmęski rzeczowy
wilcemnoga mianownikmęski rzeczowy
wilcemnoga biernikmęski rzeczowy
wilcemnoga wołaczmęski rzeczowy
wilcempojedyncza narzędnikmęski rzeczowy
wilcommnoga celownikmęski rzeczowy
wilcowipojedyncza celownikmęski rzeczowy
wilcówmnoga dopełniaczmęski rzeczowy
wilcupojedyncza miejscownikmęski rzeczowy
wilcupojedyncza wołaczmęski rzeczowy
wilecpojedyncza mianownikmęski rzeczowy
wilecpojedyncza biernikmęski rzeczowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz