wil-czu-ro-wie

Wilczurowie (nazwisko) rzeczownik

liczba: mnoga
przypadek: mianownik
przypadek: wołacz
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: Wilczura

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Wilczurapojedyncza mianownikmęski osobowy
Wilczurachmnoga miejscownikmęski osobowy
Wilczuramimnoga narzędnikmęski osobowy
Wilczurąpojedyncza narzędnikmęski osobowy
Wilczurępojedyncza biernikmęski osobowy
Wilczuropojedyncza wołaczmęski osobowy
Wilczurommnoga celownikmęski osobowy
Wilczurowiemnoga mianownikmęski osobowy
Wilczurowiemnoga wołaczmęski osobowy
Wilczurówmnoga dopełniaczmęski osobowy
Wilczurówmnoga biernikmęski osobowy
Wilczurymnoga mianownikmęski zwierzęcy
Wilczurymnoga biernikmęski zwierzęcy
Wilczurymnoga wołaczmęski zwierzęcy
Wilczurypojedyncza dopełniaczmęski osobowy
Wilczurzepojedyncza celownikmęski osobowy
Wilczurzepojedyncza miejscownikmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz