wi-le-mi-tu

wilemitu (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: dopełniacz
rodzaj: męski rzeczowy

Forma podstawowa: wilemit

słowoliczbaprzypadekrodzaj
wilemiciepojedyncza miejscownikmęski rzeczowy
wilemiciepojedyncza wołaczmęski rzeczowy
wilemitpojedyncza mianownikmęski rzeczowy
wilemitpojedyncza biernikmęski rzeczowy
wilemitachmnoga miejscownikmęski rzeczowy
wilemitamimnoga narzędnikmęski rzeczowy
wilemitempojedyncza narzędnikmęski rzeczowy
wilemitommnoga celownikmęski rzeczowy
wilemitowipojedyncza celownikmęski rzeczowy
wilemitówmnoga dopełniaczmęski rzeczowy
wilemitupojedyncza dopełniaczmęski rzeczowy
wilemitymnoga mianownikmęski rzeczowy
wilemitymnoga biernikmęski rzeczowy
wilemitymnoga wołaczmęski rzeczowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz