wil-kiel

Wilkiel (nazwisko) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: mianownik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: Wilkiel

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Wilkielpojedyncza mianownikmęski osobowy
Wilkielapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
Wilkielapojedyncza biernikmęski osobowy
Wilkielachmnoga miejscownikmęski osobowy
Wilkielamimnoga narzędnikmęski osobowy
Wilkielemnoga mianownikmęski zwierzęcy
Wilkielemnoga biernikmęski zwierzęcy
Wilkielemnoga wołaczmęski zwierzęcy
Wilkielempojedyncza narzędnikmęski osobowy
Wilkielommnoga celownikmęski osobowy
Wilkielowipojedyncza celownikmęski osobowy
Wilkielowiemnoga mianownikmęski osobowy
Wilkielowiemnoga wołaczmęski osobowy
Wilkielówmnoga dopełniaczmęski osobowy
Wilkielówmnoga biernikmęski osobowy
Wilkielupojedyncza miejscownikmęski osobowy
Wilkielupojedyncza wołaczmęski osobowy

Wilkiel (nazwisko) rzeczownik

liczba: pojedyncza
liczba: mnoga
przypadek: mianownik
przypadek: dopełniacz
przypadek: celownik
przypadek: biernik
przypadek: narzędnik
przypadek: miejscownik
przypadek: wołacz
rodzaj: żeński

Forma podstawowa: Wilkiel

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Wilkielpojedyncza mnoga mianownikżeński
Wilkielpojedyncza mnoga dopełniaczżeński
Wilkielpojedyncza mnoga celownikżeński
Wilkielpojedyncza mnoga biernikżeński
Wilkielpojedyncza mnoga narzędnikżeński
Wilkielpojedyncza mnoga miejscownikżeński
Wilkielpojedyncza mnoga wołaczżeński

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz