wil-ko-mu

wilkomu (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: dopełniacz
rodzaj: męski rzeczowy

Forma podstawowa: wilkom

słowoliczbaprzypadekrodzaj
wilkompojedyncza mianownikmęski rzeczowy
wilkompojedyncza biernikmęski rzeczowy
wilkomachmnoga miejscownikmęski rzeczowy
wilkomamimnoga narzędnikmęski rzeczowy
wilkomempojedyncza narzędnikmęski rzeczowy
wilkomiepojedyncza miejscownikmęski rzeczowy
wilkomiepojedyncza wołaczmęski rzeczowy
wilkomommnoga celownikmęski rzeczowy
wilkomowipojedyncza celownikmęski rzeczowy
wilkomówmnoga dopełniaczmęski rzeczowy
wilkomupojedyncza dopełniaczmęski rzeczowy
wilkomymnoga mianownikmęski rzeczowy
wilkomymnoga biernikmęski rzeczowy
wilkomymnoga wołaczmęski rzeczowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz