wil-ko-wia-na-mi

wilkowianami (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: mnoga
przypadek: narzędnik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: wilkowianin

słowoliczbaprzypadekrodzaj
wilkowianmnoga dopełniaczmęski osobowy
wilkowianmnoga biernikmęski osobowy
wilkowianachmnoga miejscownikmęski osobowy
wilkowianamimnoga narzędnikmęski osobowy
wilkowianiemnoga mianownikmęski osobowy
wilkowianiemnoga wołaczmęski osobowy
wilkowianinpojedyncza mianownikmęski osobowy
wilkowianinapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
wilkowianinapojedyncza biernikmęski osobowy
wilkowianinempojedyncza narzędnikmęski osobowy
wilkowianiniepojedyncza miejscownikmęski osobowy
wilkowianiniepojedyncza wołaczmęski osobowy
wilkowianinowipojedyncza celownikmęski osobowy
wilkowianommnoga celownikmęski osobowy
wilkowianymnoga mianownikmęski zwierzęcy
wilkowianymnoga biernikmęski zwierzęcy
wilkowianymnoga wołaczmęski zwierzęcy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz