wil-ko-wi-cza-ny

wilkowiczany (nazwa pospolita) rzeczownik deprecjatywny

liczba: mnoga
przypadek: mianownik
przypadek: biernik
przypadek: wołacz
rodzaj: męski zwierzęcy

Forma podstawowa: wilkowiczanin

słowoliczbaprzypadekrodzaj
wilkowiczanmnoga dopełniaczmęski osobowy
wilkowiczanmnoga biernikmęski osobowy
wilkowiczanachmnoga miejscownikmęski osobowy
wilkowiczanamimnoga narzędnikmęski osobowy
wilkowiczaniemnoga mianownikmęski osobowy
wilkowiczaniemnoga wołaczmęski osobowy
wilkowiczaninpojedyncza mianownikmęski osobowy
wilkowiczaninapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
wilkowiczaninapojedyncza biernikmęski osobowy
wilkowiczaninempojedyncza narzędnikmęski osobowy
wilkowiczaniniepojedyncza miejscownikmęski osobowy
wilkowiczaniniepojedyncza wołaczmęski osobowy
wilkowiczaninowipojedyncza celownikmęski osobowy
wilkowiczanommnoga celownikmęski osobowy
wilkowiczanymnoga mianownikmęski zwierzęcy
wilkowiczanymnoga biernikmęski zwierzęcy
wilkowiczanymnoga wołaczmęski zwierzęcy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz