wil-koń

Wilkoń (nazwisko) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: mianownik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: Wilkoń

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Wilkoniapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
Wilkoniapojedyncza biernikmęski osobowy
Wilkoniachmnoga miejscownikmęski osobowy
Wilkoniamimnoga narzędnikmęski osobowy
Wilkoniemnoga mianownikmęski zwierzęcy
Wilkoniemnoga biernikmęski zwierzęcy
Wilkoniemnoga wołaczmęski zwierzęcy
Wilkoniempojedyncza narzędnikmęski osobowy
Wilkoniommnoga celownikmęski osobowy
Wilkoniowipojedyncza celownikmęski osobowy
Wilkoniowiemnoga mianownikmęski osobowy
Wilkoniowiemnoga wołaczmęski osobowy
Wilkoniówmnoga dopełniaczmęski osobowy
Wilkoniówmnoga biernikmęski osobowy
Wilkoniupojedyncza miejscownikmęski osobowy
Wilkoniupojedyncza wołaczmęski osobowy
Wilkońpojedyncza mianownikmęski osobowy

Wilkoń (nazwisko) rzeczownik

liczba: pojedyncza
liczba: mnoga
przypadek: mianownik
przypadek: dopełniacz
przypadek: celownik
przypadek: biernik
przypadek: narzędnik
przypadek: miejscownik
przypadek: wołacz
rodzaj: żeński

Forma podstawowa: Wilkoń

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Wilkońpojedyncza mnoga mianownikżeński
Wilkońpojedyncza mnoga dopełniaczżeński
Wilkońpojedyncza mnoga celownikżeński
Wilkońpojedyncza mnoga biernikżeński
Wilkońpojedyncza mnoga narzędnikżeński
Wilkońpojedyncza mnoga miejscownikżeński
Wilkońpojedyncza mnoga wołaczżeński

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz