wil-kus

Wilkus (nazwisko) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: mianownik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: Wilkus

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Wilkuspojedyncza mianownikmęski osobowy
Wilkusapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
Wilkusapojedyncza biernikmęski osobowy
Wilkusachmnoga miejscownikmęski osobowy
Wilkusamimnoga narzędnikmęski osobowy
Wilkusempojedyncza narzędnikmęski osobowy
Wilkusiepojedyncza miejscownikmęski osobowy
Wilkusiepojedyncza wołaczmęski osobowy
Wilkusommnoga celownikmęski osobowy
Wilkusowipojedyncza celownikmęski osobowy
Wilkusowiemnoga mianownikmęski osobowy
Wilkusowiemnoga wołaczmęski osobowy
Wilkusówmnoga dopełniaczmęski osobowy
Wilkusówmnoga biernikmęski osobowy
Wilkusymnoga mianownikmęski zwierzęcy
Wilkusymnoga biernikmęski zwierzęcy
Wilkusymnoga wołaczmęski zwierzęcy

Wilkus (nazwisko) rzeczownik

liczba: pojedyncza
liczba: mnoga
przypadek: mianownik
przypadek: dopełniacz
przypadek: celownik
przypadek: biernik
przypadek: narzędnik
przypadek: miejscownik
przypadek: wołacz
rodzaj: żeński

Forma podstawowa: Wilkus

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Wilkuspojedyncza mnoga mianownikżeński
Wilkuspojedyncza mnoga dopełniaczżeński
Wilkuspojedyncza mnoga celownikżeński
Wilkuspojedyncza mnoga biernikżeński
Wilkuspojedyncza mnoga narzędnikżeński
Wilkuspojedyncza mnoga miejscownikżeński
Wilkuspojedyncza mnoga wołaczżeński

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz