wil-ma-no-wi-czu

Wilmanowiczu (nazwisko) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: wołacz
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: Wilmanowicz

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Wilmanowiczpojedyncza mianownikmęski osobowy
Wilmanowiczapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
Wilmanowiczapojedyncza biernikmęski osobowy
Wilmanowiczachmnoga miejscownikmęski osobowy
Wilmanowiczamimnoga narzędnikmęski osobowy
Wilmanowiczemnoga mianownikmęski zwierzęcy
Wilmanowiczemnoga biernikmęski zwierzęcy
Wilmanowiczemnoga wołaczmęski zwierzęcy
Wilmanowiczemnoga mianownikmęski osobowy
Wilmanowiczemnoga wołaczmęski osobowy
Wilmanowiczempojedyncza narzędnikmęski osobowy
Wilmanowiczommnoga celownikmęski osobowy
Wilmanowiczowipojedyncza celownikmęski osobowy
Wilmanowiczowiemnoga mianownikmęski osobowy
Wilmanowiczowiemnoga wołaczmęski osobowy
Wilmanowiczówmnoga dopełniaczmęski osobowy
Wilmanowiczówmnoga biernikmęski osobowy
Wilmanowiczupojedyncza miejscownikmęski osobowy
Wilmanowiczupojedyncza wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz