wil-ner

Wilner (nazwisko) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: mianownik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: Wilner

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Wilnerpojedyncza mianownikmęski osobowy
Wilnerapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
Wilnerapojedyncza biernikmęski osobowy
Wilnerachmnoga miejscownikmęski osobowy
Wilneramimnoga narzędnikmęski osobowy
Wilnerempojedyncza narzędnikmęski osobowy
Wilnerommnoga celownikmęski osobowy
Wilnerowipojedyncza celownikmęski osobowy
Wilnerowiemnoga mianownikmęski osobowy
Wilnerowiemnoga wołaczmęski osobowy
Wilnerówmnoga dopełniaczmęski osobowy
Wilnerówmnoga biernikmęski osobowy
Wilnerymnoga mianownikmęski zwierzęcy
Wilnerymnoga biernikmęski zwierzęcy
Wilnerymnoga wołaczmęski zwierzęcy
Wilnerzepojedyncza miejscownikmęski osobowy
Wilnerzepojedyncza wołaczmęski osobowy

Wilner (nazwisko) rzeczownik

liczba: pojedyncza
liczba: mnoga
przypadek: mianownik
przypadek: dopełniacz
przypadek: celownik
przypadek: biernik
przypadek: narzędnik
przypadek: miejscownik
przypadek: wołacz
rodzaj: żeński

Forma podstawowa: Wilner

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Wilnerpojedyncza mnoga mianownikżeński
Wilnerpojedyncza mnoga dopełniaczżeński
Wilnerpojedyncza mnoga celownikżeński
Wilnerpojedyncza mnoga biernikżeński
Wilnerpojedyncza mnoga narzędnikżeński
Wilnerpojedyncza mnoga miejscownikżeński
Wilnerpojedyncza mnoga wołaczżeński

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz