wi-lu-ka

Wiluka (nazwisko) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: dopełniacz
przypadek: biernik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: Wiluk

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Wilukpojedyncza mianownikmęski osobowy
Wilukapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
Wilukapojedyncza biernikmęski osobowy
Wilukachmnoga miejscownikmęski osobowy
Wilukamimnoga narzędnikmęski osobowy
Wilukimnoga mianownikmęski zwierzęcy
Wilukimnoga biernikmęski zwierzęcy
Wilukimnoga wołaczmęski zwierzęcy
Wilukiempojedyncza narzędnikmęski osobowy
Wilukommnoga celownikmęski osobowy
Wilukowipojedyncza celownikmęski osobowy
Wilukowiemnoga mianownikmęski osobowy
Wilukowiemnoga wołaczmęski osobowy
Wilukówmnoga dopełniaczmęski osobowy
Wilukówmnoga biernikmęski osobowy
Wilukupojedyncza miejscownikmęski osobowy
Wilukupojedyncza wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz