win-ce-wi-czu

Wincewiczu (nazwisko) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: wołacz
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: Wincewicz

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Wincewiczpojedyncza mianownikmęski osobowy
Wincewiczapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
Wincewiczapojedyncza biernikmęski osobowy
Wincewiczachmnoga miejscownikmęski osobowy
Wincewiczamimnoga narzędnikmęski osobowy
Wincewiczemnoga mianownikmęski zwierzęcy
Wincewiczemnoga biernikmęski zwierzęcy
Wincewiczemnoga wołaczmęski zwierzęcy
Wincewiczemnoga mianownikmęski osobowy
Wincewiczemnoga wołaczmęski osobowy
Wincewiczempojedyncza narzędnikmęski osobowy
Wincewiczommnoga celownikmęski osobowy
Wincewiczowipojedyncza celownikmęski osobowy
Wincewiczowiemnoga mianownikmęski osobowy
Wincewiczowiemnoga wołaczmęski osobowy
Wincewiczówmnoga dopełniaczmęski osobowy
Wincewiczówmnoga biernikmęski osobowy
Wincewiczupojedyncza miejscownikmęski osobowy
Wincewiczupojedyncza wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz