win-ci-kiem

wincikiem (nazwa pospolita) rzeczownik przest.

liczba: pojedyncza
przypadek: narzędnik
rodzaj: męski rzeczowy

Forma podstawowa: wincik

słowoliczbaprzypadekrodzaj
wincikpojedyncza mianownikmęski rzeczowy
wincikpojedyncza biernikmęski rzeczowy
wincikachmnoga miejscownikmęski rzeczowy
wincikamimnoga narzędnikmęski rzeczowy
wincikimnoga mianownikmęski rzeczowy
wincikimnoga biernikmęski rzeczowy
wincikimnoga wołaczmęski rzeczowy
wincikiempojedyncza narzędnikmęski rzeczowy
wincikommnoga celownikmęski rzeczowy
wincikowipojedyncza celownikmęski rzeczowy
wincikówmnoga dopełniaczmęski rzeczowy
wincikupojedyncza dopełniaczmęski rzeczowy
wincikupojedyncza miejscownikmęski rzeczowy
wincikupojedyncza wołaczmęski rzeczowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz