win-dhor-stu

windhorstu (nazwa pospolita) rzeczownik przest.

liczba: pojedyncza
przypadek: dopełniacz
rodzaj: męski rzeczowy

Forma podstawowa: windhorst

słowoliczbaprzypadekrodzaj
windhorstpojedyncza mianownikmęski rzeczowy
windhorstpojedyncza biernikmęski rzeczowy
windhorstachmnoga miejscownikmęski rzeczowy
windhorstamimnoga narzędnikmęski rzeczowy
windhorstempojedyncza narzędnikmęski rzeczowy
windhorstommnoga celownikmęski rzeczowy
windhorstowipojedyncza celownikmęski rzeczowy
windhorstówmnoga dopełniaczmęski rzeczowy
windhorstupojedyncza dopełniaczmęski rzeczowy
windhorstymnoga mianownikmęski rzeczowy
windhorstymnoga biernikmęski rzeczowy
windhorstymnoga wołaczmęski rzeczowy
windhorściepojedyncza miejscownikmęski rzeczowy
windhorściepojedyncza wołaczmęski rzeczowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz