win-dy-ka-to-rach

windykatorach (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: mnoga
przypadek: miejscownik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: windykator

słowoliczbaprzypadekrodzaj
windykatorpojedyncza mianownikmęski osobowy
windykatorapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
windykatorapojedyncza biernikmęski osobowy
windykatorachmnoga miejscownikmęski osobowy
windykatoramimnoga narzędnikmęski osobowy
windykatorempojedyncza narzędnikmęski osobowy
windykatorommnoga celownikmęski osobowy
windykatorowipojedyncza celownikmęski osobowy
windykatorówmnoga dopełniaczmęski osobowy
windykatorówmnoga biernikmęski osobowy
windykatorymnoga mianownikmęski zwierzęcy
windykatorymnoga biernikmęski zwierzęcy
windykatorymnoga wołaczmęski zwierzęcy
windykatorzepojedyncza miejscownikmęski osobowy
windykatorzepojedyncza wołaczmęski osobowy
windykatorzymnoga mianownikmęski osobowy
windykatorzymnoga wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz