win-ku-la-cjo

winkulacjo (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: wołacz
rodzaj: żeński

Forma podstawowa: winkulacja

słowoliczbaprzypadekrodzaj
winkulacjapojedyncza mianownikżeński
winkulacjachmnoga miejscownikżeński
winkulacjamimnoga narzędnikżeński
winkulacjąpojedyncza narzędnikżeński
winkulacjemnoga mianownikżeński
winkulacjemnoga biernikżeński
winkulacjemnoga wołaczżeński
winkulacjępojedyncza biernikżeński
winkulacjipojedyncza celownikżeński
winkulacjipojedyncza miejscownikżeński
winkulacjipojedyncza dopełniaczżeński
winkulacjopojedyncza wołaczżeński
winkulacjommnoga celownikżeński
winkulacjimnoga dopełniaczżeński
winkulacyjmnoga dopełniaczżeński

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz