wi-no-grod-nik

winogrodnik (nazwa pospolita) rzeczownik daw.

liczba: pojedyncza
przypadek: mianownik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: winogrodnik

słowoliczbaprzypadekrodzaj
winogrodnicymnoga mianownikmęski osobowy
winogrodnicymnoga wołaczmęski osobowy
winogrodnikpojedyncza mianownikmęski osobowy
winogrodnikapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
winogrodnikapojedyncza biernikmęski osobowy
winogrodnikachmnoga miejscownikmęski osobowy
winogrodnikamimnoga narzędnikmęski osobowy
winogrodnikimnoga mianownikmęski zwierzęcy
winogrodnikimnoga biernikmęski zwierzęcy
winogrodnikimnoga wołaczmęski zwierzęcy
winogrodnikiempojedyncza narzędnikmęski osobowy
winogrodnikommnoga celownikmęski osobowy
winogrodnikowipojedyncza celownikmęski osobowy
winogrodnikówmnoga dopełniaczmęski osobowy
winogrodnikówmnoga biernikmęski osobowy
winogrodnikupojedyncza miejscownikmęski osobowy
winogrodnikupojedyncza wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz