wior-ko-wie

Wiorkowie (nazwisko) rzeczownik

liczba: mnoga
przypadek: mianownik
przypadek: wołacz
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: Wiorek

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Wiorekpojedyncza mianownikmęski osobowy
Wiorkapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
Wiorkapojedyncza biernikmęski osobowy
Wiorkachmnoga miejscownikmęski osobowy
Wiorkamimnoga narzędnikmęski osobowy
Wiorkimnoga mianownikmęski zwierzęcy
Wiorkimnoga biernikmęski zwierzęcy
Wiorkimnoga wołaczmęski zwierzęcy
Wiorkiempojedyncza narzędnikmęski osobowy
Wiorkommnoga celownikmęski osobowy
Wiorkowipojedyncza celownikmęski osobowy
Wiorkowiemnoga mianownikmęski osobowy
Wiorkowiemnoga wołaczmęski osobowy
Wiorkówmnoga dopełniaczmęski osobowy
Wiorkówmnoga biernikmęski osobowy
Wiorkupojedyncza miejscownikmęski osobowy
Wiorkupojedyncza wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz