wi-siel-ca-mi

wisielcami (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: mnoga
przypadek: narzędnik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: wisielec

słowoliczbaprzypadekrodzaj
wisielcapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
wisielcapojedyncza biernikmęski osobowy
wisielcachmnoga miejscownikmęski osobowy
wisielcamimnoga narzędnikmęski osobowy
wisielcemnoga mianownikmęski zwierzęcy
wisielcemnoga biernikmęski zwierzęcy
wisielcemnoga wołaczmęski zwierzęcy
wisielcempojedyncza narzędnikmęski osobowy
wisielcommnoga celownikmęski osobowy
wisielcowipojedyncza celownikmęski osobowy
wisielcówmnoga dopełniaczmęski osobowy
wisielcówmnoga biernikmęski osobowy
wisielcupojedyncza miejscownikmęski osobowy
wisielcupojedyncza wołaczmęski osobowy
wisielcymnoga mianownikmęski osobowy
wisielcymnoga wołaczmęski osobowy
wisielczepojedyncza wołaczmęski osobowy
wisielecpojedyncza mianownikmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz