wi-te-run-ki

witerunki (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: mnoga
przypadek: mianownik
przypadek: biernik
przypadek: wołacz
rodzaj: męski rzeczowy

Forma podstawowa: witerunek

słowoliczbaprzypadekrodzaj
witerunekpojedyncza mianownikmęski rzeczowy
witerunekpojedyncza biernikmęski rzeczowy
witerunkachmnoga miejscownikmęski rzeczowy
witerunkamimnoga narzędnikmęski rzeczowy
witerunkimnoga mianownikmęski rzeczowy
witerunkimnoga biernikmęski rzeczowy
witerunkimnoga wołaczmęski rzeczowy
witerunkiempojedyncza narzędnikmęski rzeczowy
witerunkommnoga celownikmęski rzeczowy
witerunkowipojedyncza celownikmęski rzeczowy
witerunkówmnoga dopełniaczmęski rzeczowy
witerunkupojedyncza dopełniaczmęski rzeczowy
witerunkupojedyncza miejscownikmęski rzeczowy
witerunkupojedyncza wołaczmęski rzeczowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz