wi-to-mi-ra

Witomira (imię) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: dopełniacz
przypadek: biernik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: Witomir

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Witomirpojedyncza mianownikmęski osobowy
Witomirapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
Witomirapojedyncza biernikmęski osobowy
Witomirachmnoga miejscownikmęski osobowy
Witomiramimnoga narzędnikmęski osobowy
Witomirempojedyncza narzędnikmęski osobowy
Witomirommnoga celownikmęski osobowy
Witomirowipojedyncza celownikmęski osobowy
Witomirowiemnoga mianownikmęski osobowy
Witomirowiemnoga wołaczmęski osobowy
Witomirówmnoga dopełniaczmęski osobowy
Witomirówmnoga biernikmęski osobowy
Witomirymnoga mianownikmęski zwierzęcy
Witomirymnoga biernikmęski zwierzęcy
Witomirymnoga wołaczmęski zwierzęcy
Witomirzepojedyncza miejscownikmęski osobowy
Witomirzepojedyncza wołaczmęski osobowy
Witomirzymnoga mianownikmęski osobowy
Witomirzymnoga wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz