wi-to-rze

Witorze (nazwisko) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: wołacz
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: Witor

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Witorpojedyncza mianownikmęski osobowy
Witorapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
Witorapojedyncza biernikmęski osobowy
Witorachmnoga miejscownikmęski osobowy
Witoramimnoga narzędnikmęski osobowy
Witorempojedyncza narzędnikmęski osobowy
Witorommnoga celownikmęski osobowy
Witorowipojedyncza celownikmęski osobowy
Witorowiemnoga mianownikmęski osobowy
Witorowiemnoga wołaczmęski osobowy
Witorówmnoga dopełniaczmęski osobowy
Witorówmnoga biernikmęski osobowy
Witorymnoga mianownikmęski zwierzęcy
Witorymnoga biernikmęski zwierzęcy
Witorymnoga wołaczmęski zwierzęcy
Witorzepojedyncza miejscownikmęski osobowy
Witorzepojedyncza wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz