wi-try-ku-sie

witrykusie (nazwa pospolita) rzeczownik daw.

liczba: pojedyncza
przypadek: wołacz
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: witrykus

słowoliczbaprzypadekrodzaj
witrykuspojedyncza mianownikmęski osobowy
witrykusapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
witrykusapojedyncza biernikmęski osobowy
witrykusachmnoga miejscownikmęski osobowy
witrykusamimnoga narzędnikmęski osobowy
witrykusempojedyncza narzędnikmęski osobowy
witrykusimnoga mianownikmęski osobowy
witrykusimnoga wołaczmęski osobowy
witrykusiepojedyncza miejscownikmęski osobowy
witrykusiepojedyncza wołaczmęski osobowy
witrykusommnoga celownikmęski osobowy
witrykusowipojedyncza celownikmęski osobowy
witrykusówmnoga dopełniaczmęski osobowy
witrykusówmnoga biernikmęski osobowy
witrykusymnoga mianownikmęski zwierzęcy
witrykusymnoga biernikmęski zwierzęcy
witrykusymnoga wołaczmęski zwierzęcy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz