wi-tu-łko

witułko (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: wołacz
rodzaj: żeński

Forma podstawowa: witułka

słowoliczbaprzypadekrodzaj
witułcepojedyncza celownikżeński
witułcepojedyncza miejscownikżeński
witułekmnoga dopełniaczżeński
witułkapojedyncza mianownikżeński
witułkachmnoga miejscownikżeński
witułkamimnoga narzędnikżeński
witułkąpojedyncza narzędnikżeński
witułkępojedyncza biernikżeński
witułkimnoga mianownikżeński
witułkimnoga biernikżeński
witułkimnoga wołaczżeński
witułkipojedyncza dopełniaczżeński
witułkopojedyncza wołaczżeński
witułkommnoga celownikżeński

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz