wi-wan-dier-ko

wiwandierko (nazwa pospolita) rzeczownik daw.

liczba: pojedyncza
przypadek: wołacz
rodzaj: żeński

Forma podstawowa: wiwandierka

słowoliczbaprzypadekrodzaj
wiwandiercepojedyncza celownikżeński
wiwandiercepojedyncza miejscownikżeński
wiwandierekmnoga dopełniaczżeński
wiwandierkapojedyncza mianownikżeński
wiwandierkachmnoga miejscownikżeński
wiwandierkamimnoga narzędnikżeński
wiwandierkąpojedyncza narzędnikżeński
wiwandierkępojedyncza biernikżeński
wiwandierkimnoga mianownikżeński
wiwandierkimnoga biernikżeński
wiwandierkimnoga wołaczżeński
wiwandierkipojedyncza dopełniaczżeński
wiwandierkopojedyncza wołaczżeński
wiwandierkommnoga celownikżeński

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz