wi-we-rzy

wiwerzy (nazwa pospolita) rzeczownik daw.

liczba: mnoga
przypadek: mianownik
przypadek: wołacz
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: wiwer

słowoliczbaprzypadekrodzaj
wiwerpojedyncza mianownikmęski osobowy
wiwerapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
wiwerapojedyncza biernikmęski osobowy
wiwerachmnoga miejscownikmęski osobowy
wiweramimnoga narzędnikmęski osobowy
wiwerempojedyncza narzędnikmęski osobowy
wiwerommnoga celownikmęski osobowy
wiwerowipojedyncza celownikmęski osobowy
wiwerówmnoga dopełniaczmęski osobowy
wiwerówmnoga biernikmęski osobowy
wiwerymnoga mianownikmęski zwierzęcy
wiwerymnoga biernikmęski zwierzęcy
wiwerymnoga wołaczmęski zwierzęcy
wiwerzepojedyncza miejscownikmęski osobowy
wiwerzepojedyncza wołaczmęski osobowy
wiwerzymnoga mianownikmęski osobowy
wiwerzymnoga wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz