wi-ór-ce

Wiórce (nazwisko) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: celownik
przypadek: miejscownik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: Wiórko

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Wiórcepojedyncza celownikmęski osobowy
Wiórcepojedyncza miejscownikmęski osobowy
Wiórkachmnoga miejscownikmęski osobowy
Wiórkamimnoga narzędnikmęski osobowy
Wiórkąpojedyncza narzędnikmęski osobowy
Wiórkępojedyncza biernikmęski osobowy
Wiórkimnoga mianownikmęski zwierzęcy
Wiórkimnoga biernikmęski zwierzęcy
Wiórkimnoga wołaczmęski zwierzęcy
Wiórkipojedyncza dopełniaczmęski osobowy
Wiórkopojedyncza mianownikmęski osobowy
Wiórkopojedyncza wołaczmęski osobowy
Wiórkommnoga celownikmęski osobowy
Wiórkowiemnoga mianownikmęski osobowy
Wiórkowiemnoga wołaczmęski osobowy
Wiórkówmnoga dopełniaczmęski osobowy
Wiórkówmnoga biernikmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz