wi-ór-nik

wiórnik (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: mianownik
przypadek: biernik
rodzaj: męski rzeczowy

Forma podstawowa: wiórnik

słowoliczbaprzypadekrodzaj
wiórnikpojedyncza mianownikmęski rzeczowy
wiórnikpojedyncza biernikmęski rzeczowy
wiórnikapojedyncza dopełniaczmęski rzeczowy
wiórnikachmnoga miejscownikmęski rzeczowy
wiórnikamimnoga narzędnikmęski rzeczowy
wiórnikimnoga mianownikmęski rzeczowy
wiórnikimnoga biernikmęski rzeczowy
wiórnikimnoga wołaczmęski rzeczowy
wiórnikiempojedyncza narzędnikmęski rzeczowy
wiórnikommnoga celownikmęski rzeczowy
wiórnikowipojedyncza celownikmęski rzeczowy
wiórnikówmnoga dopełniaczmęski rzeczowy
wiórnikupojedyncza miejscownikmęski rzeczowy
wiórnikupojedyncza wołaczmęski rzeczowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz