wi-óro-łu-pem

wiórołupem (nazwa pospolita) rzeczownik przest.;żart.

liczba: pojedyncza
przypadek: narzędnik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: wiórołup

słowoliczbaprzypadekrodzaj
wiórołuppojedyncza mianownikmęski osobowy
wiórołupapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
wiórołupapojedyncza biernikmęski osobowy
wiórołupachmnoga miejscownikmęski osobowy
wiórołupamimnoga narzędnikmęski osobowy
wiórołupempojedyncza narzędnikmęski osobowy
wiórołupiepojedyncza miejscownikmęski osobowy
wiórołupiepojedyncza wołaczmęski osobowy
wiórołupommnoga celownikmęski osobowy
wiórołupowipojedyncza celownikmęski osobowy
wiórołupowiemnoga mianownikmęski osobowy
wiórołupowiemnoga wołaczmęski osobowy
wiórołupówmnoga dopełniaczmęski osobowy
wiórołupówmnoga biernikmęski osobowy
wiórołupymnoga mianownikmęski zwierzęcy
wiórołupymnoga biernikmęski zwierzęcy
wiórołupymnoga wołaczmęski zwierzęcy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz