wnor-ki

wnorki (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: dopełniacz
rodzaj: żeński

Forma podstawowa: wnorka

słowoliczbaprzypadekrodzaj
wnorcepojedyncza celownikżeński
wnorcepojedyncza miejscownikżeński
wnorekmnoga dopełniaczżeński
wnorkapojedyncza mianownikżeński
wnorkachmnoga miejscownikżeński
wnorkamimnoga narzędnikżeński
wnorkąpojedyncza narzędnikżeński
wnorkępojedyncza biernikżeński
wnorkimnoga mianownikżeński
wnorkimnoga biernikżeński
wnorkimnoga wołaczżeński
wnorkipojedyncza dopełniaczżeński
wnorkopojedyncza wołaczżeński
wnorkommnoga celownikżeński

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz