wo-cław-ku

Wocławku (nazwisko) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: wołacz
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: Wocławek

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Wocławekpojedyncza mianownikmęski osobowy
Wocławkapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
Wocławkapojedyncza biernikmęski osobowy
Wocławkachmnoga miejscownikmęski osobowy
Wocławkamimnoga narzędnikmęski osobowy
Wocławkimnoga mianownikmęski zwierzęcy
Wocławkimnoga biernikmęski zwierzęcy
Wocławkimnoga wołaczmęski zwierzęcy
Wocławkiempojedyncza narzędnikmęski osobowy
Wocławkommnoga celownikmęski osobowy
Wocławkowipojedyncza celownikmęski osobowy
Wocławkowiemnoga mianownikmęski osobowy
Wocławkowiemnoga wołaczmęski osobowy
Wocławkówmnoga dopełniaczmęski osobowy
Wocławkówmnoga biernikmęski osobowy
Wocławkupojedyncza miejscownikmęski osobowy
Wocławkupojedyncza wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz