wo-do-ro-tlen-ku

wodorotlenku (nazwa pospolita) rzeczownik chem.

liczba: pojedyncza
przypadek: wołacz
rodzaj: męski rzeczowy

Forma podstawowa: wodorotlenek

słowoliczbaprzypadekrodzaj
wodorotlenekpojedyncza mianownikmęski rzeczowy
wodorotlenekpojedyncza biernikmęski rzeczowy
wodorotlenkachmnoga miejscownikmęski rzeczowy
wodorotlenkamimnoga narzędnikmęski rzeczowy
wodorotlenkimnoga mianownikmęski rzeczowy
wodorotlenkimnoga biernikmęski rzeczowy
wodorotlenkimnoga wołaczmęski rzeczowy
wodorotlenkiempojedyncza narzędnikmęski rzeczowy
wodorotlenkommnoga celownikmęski rzeczowy
wodorotlenkowipojedyncza celownikmęski rzeczowy
wodorotlenkówmnoga dopełniaczmęski rzeczowy
wodorotlenkupojedyncza dopełniaczmęski rzeczowy
wodorotlenkupojedyncza miejscownikmęski rzeczowy
wodorotlenkupojedyncza wołaczmęski rzeczowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz