wo-jen-ni-cy

wojennicy (nazwa pospolita) rzeczownik daw.

liczba: mnoga
przypadek: mianownik
przypadek: wołacz
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: wojennik

słowoliczbaprzypadekrodzaj
wojennicymnoga mianownikmęski osobowy
wojennicymnoga wołaczmęski osobowy
wojennikpojedyncza mianownikmęski osobowy
wojennikapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
wojennikapojedyncza biernikmęski osobowy
wojennikachmnoga miejscownikmęski osobowy
wojennikamimnoga narzędnikmęski osobowy
wojennikimnoga mianownikmęski zwierzęcy
wojennikimnoga biernikmęski zwierzęcy
wojennikimnoga wołaczmęski zwierzęcy
wojennikiempojedyncza narzędnikmęski osobowy
wojennikommnoga celownikmęski osobowy
wojennikowipojedyncza celownikmęski osobowy
wojennikówmnoga dopełniaczmęski osobowy
wojennikówmnoga biernikmęski osobowy
wojennikupojedyncza miejscownikmęski osobowy
wojennikupojedyncza wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz