woj-skow-ce

wojskowce (nazwa pospolita) rzeczownik deprecjatywny daw.

liczba: mnoga
przypadek: mianownik
przypadek: biernik
przypadek: wołacz
rodzaj: męski zwierzęcy

Forma podstawowa: wojskowiec

słowoliczbaprzypadekrodzaj
wojskowcapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
wojskowcapojedyncza biernikmęski osobowy
wojskowcachmnoga miejscownikmęski osobowy
wojskowcamimnoga narzędnikmęski osobowy
wojskowcemnoga mianownikmęski zwierzęcy
wojskowcemnoga biernikmęski zwierzęcy
wojskowcemnoga wołaczmęski zwierzęcy
wojskowcempojedyncza narzędnikmęski osobowy
wojskowcommnoga celownikmęski osobowy
wojskowcowipojedyncza celownikmęski osobowy
wojskowcówmnoga dopełniaczmęski osobowy
wojskowcówmnoga biernikmęski osobowy
wojskowcupojedyncza miejscownikmęski osobowy
wojskowcupojedyncza wołaczmęski osobowy
wojskowcymnoga mianownikmęski osobowy
wojskowcymnoga wołaczmęski osobowy
wojskowczepojedyncza wołaczmęski osobowy
wojskowiecpojedyncza mianownikmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz