wo-ka-bu-li-sta-mi

wokabulistami (nazwa pospolita) rzeczownik daw.

liczba: mnoga
przypadek: narzędnik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: wokabulista

słowoliczbaprzypadekrodzaj
wokabulistapojedyncza mianownikmęski osobowy
wokabulistachmnoga miejscownikmęski osobowy
wokabulistamimnoga narzędnikmęski osobowy
wokabulistąpojedyncza narzędnikmęski osobowy
wokabulistępojedyncza biernikmęski osobowy
wokabulistopojedyncza wołaczmęski osobowy
wokabulistommnoga celownikmęski osobowy
wokabulistówmnoga dopełniaczmęski osobowy
wokabulistówmnoga biernikmęski osobowy
wokabulistymnoga mianownikmęski zwierzęcy
wokabulistymnoga biernikmęski zwierzęcy
wokabulistymnoga wołaczmęski zwierzęcy
wokabulistypojedyncza dopełniaczmęski osobowy
wokabuliścimnoga mianownikmęski osobowy
wokabuliścimnoga wołaczmęski osobowy
wokabuliściepojedyncza celownikmęski osobowy
wokabuliściepojedyncza miejscownikmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz