wo-lan-tu

wolantu (nazwa pospolita) rzeczownik daw.

liczba: pojedyncza
przypadek: dopełniacz
rodzaj: męski rzeczowy

Forma podstawowa: wolant

słowoliczbaprzypadekrodzaj
wolanciepojedyncza miejscownikmęski rzeczowy
wolanciepojedyncza wołaczmęski rzeczowy
wolantpojedyncza mianownikmęski rzeczowy
wolantpojedyncza biernikmęski rzeczowy
wolantapojedyncza dopełniaczmęski rzeczowy
wolantachmnoga miejscownikmęski rzeczowy
wolantamimnoga narzędnikmęski rzeczowy
wolantempojedyncza narzędnikmęski rzeczowy
wolantommnoga celownikmęski rzeczowy
wolantowipojedyncza celownikmęski rzeczowy
wolantówmnoga dopełniaczmęski rzeczowy
wolantupojedyncza dopełniaczmęski rzeczowy
wolantymnoga mianownikmęski rzeczowy
wolantymnoga biernikmęski rzeczowy
wolantymnoga wołaczmęski rzeczowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz