wo-lar-ką

wolarką (nazwa pospolita) rzeczownik daw.

liczba: pojedyncza
przypadek: narzędnik
rodzaj: żeński

Forma podstawowa: wolarka

słowoliczbaprzypadekrodzaj
wolarcepojedyncza celownikżeński
wolarcepojedyncza miejscownikżeński
wolarekmnoga dopełniaczżeński
wolarkapojedyncza mianownikżeński
wolarkachmnoga miejscownikżeński
wolarkamimnoga narzędnikżeński
wolarkąpojedyncza narzędnikżeński
wolarkępojedyncza biernikżeński
wolarkimnoga mianownikżeński
wolarkimnoga biernikżeński
wolarkimnoga wołaczżeński
wolarkipojedyncza dopełniaczżeński
wolarkopojedyncza wołaczżeński
wolarkommnoga celownikżeński

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz