wo-li-mi-rom

Wolimirom (imię) rzeczownik

liczba: mnoga
przypadek: celownik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: Wolimir

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Wolimirpojedyncza mianownikmęski osobowy
Wolimirapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
Wolimirapojedyncza biernikmęski osobowy
Wolimirachmnoga miejscownikmęski osobowy
Wolimiramimnoga narzędnikmęski osobowy
Wolimirempojedyncza narzędnikmęski osobowy
Wolimirommnoga celownikmęski osobowy
Wolimirowipojedyncza celownikmęski osobowy
Wolimirowiemnoga mianownikmęski osobowy
Wolimirowiemnoga wołaczmęski osobowy
Wolimirówmnoga dopełniaczmęski osobowy
Wolimirówmnoga biernikmęski osobowy
Wolimirymnoga mianownikmęski zwierzęcy
Wolimirymnoga biernikmęski zwierzęcy
Wolimirymnoga wołaczmęski zwierzęcy
Wolimirzepojedyncza miejscownikmęski osobowy
Wolimirzepojedyncza wołaczmęski osobowy
Wolimirzymnoga mianownikmęski osobowy
Wolimirzymnoga wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz