wol-no-dum-co-wi

wolnodumcowi (nazwa pospolita) rzeczownik indyw.

liczba: pojedyncza
przypadek: celownik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: wolnodumiec

słowoliczbaprzypadekrodzaj
wolnodumcapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
wolnodumcapojedyncza biernikmęski osobowy
wolnodumcachmnoga miejscownikmęski osobowy
wolnodumcamimnoga narzędnikmęski osobowy
wolnodumcemnoga mianownikmęski zwierzęcy
wolnodumcemnoga biernikmęski zwierzęcy
wolnodumcemnoga wołaczmęski zwierzęcy
wolnodumcempojedyncza narzędnikmęski osobowy
wolnodumcommnoga celownikmęski osobowy
wolnodumcowipojedyncza celownikmęski osobowy
wolnodumcówmnoga dopełniaczmęski osobowy
wolnodumcówmnoga biernikmęski osobowy
wolnodumcupojedyncza miejscownikmęski osobowy
wolnodumcupojedyncza wołaczmęski osobowy
wolnodumcymnoga mianownikmęski osobowy
wolnodumcymnoga wołaczmęski osobowy
wolnodumczepojedyncza wołaczmęski osobowy
wolnodumiecpojedyncza mianownikmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz