wo-lon-ta-riu-szu

wolontariuszu (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: wołacz
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: wolontariusz

słowoliczbaprzypadekrodzaj
wolontariuszpojedyncza mianownikmęski osobowy
wolontariuszapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
wolontariuszapojedyncza biernikmęski osobowy
wolontariuszachmnoga miejscownikmęski osobowy
wolontariuszamimnoga narzędnikmęski osobowy
wolontariuszemnoga mianownikmęski zwierzęcy
wolontariuszemnoga biernikmęski zwierzęcy
wolontariuszemnoga wołaczmęski zwierzęcy
wolontariuszemnoga mianownikmęski osobowy
wolontariuszemnoga wołaczmęski osobowy
wolontariuszempojedyncza narzędnikmęski osobowy
wolontariuszommnoga celownikmęski osobowy
wolontariuszowipojedyncza celownikmęski osobowy
wolontariuszówmnoga dopełniaczmęski osobowy
wolontariuszówmnoga biernikmęski osobowy
wolontariuszupojedyncza miejscownikmęski osobowy
wolontariuszupojedyncza wołaczmęski osobowy
wolontariuszymnoga dopełniaczmęski osobowy
wolontariuszymnoga biernikmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz