wo-niaw-ce

woniawce (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: mnoga
przypadek: mianownik
przypadek: biernik
przypadek: wołacz
rodzaj: męski rzeczowy

Forma podstawowa: woniawiec

słowoliczbaprzypadekrodzaj
woniawcapojedyncza dopełniaczmęski rzeczowy
woniawcachmnoga miejscownikmęski rzeczowy
woniawcamimnoga narzędnikmęski rzeczowy
woniawcemnoga mianownikmęski rzeczowy
woniawcemnoga biernikmęski rzeczowy
woniawcemnoga wołaczmęski rzeczowy
woniawcempojedyncza narzędnikmęski rzeczowy
woniawcommnoga celownikmęski rzeczowy
woniawcowipojedyncza celownikmęski rzeczowy
woniawcówmnoga dopełniaczmęski rzeczowy
woniawcupojedyncza miejscownikmęski rzeczowy
woniawcupojedyncza wołaczmęski rzeczowy
woniawiecpojedyncza mianownikmęski rzeczowy
woniawiecpojedyncza biernikmęski rzeczowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz