won-niacz-ka

wonniaczka (nazwa pospolita) rzeczownik indyw.

liczba: pojedyncza
przypadek: mianownik
rodzaj: żeński

Forma podstawowa: wonniaczka

słowoliczbaprzypadekrodzaj
wonniaczcepojedyncza celownikżeński
wonniaczcepojedyncza miejscownikżeński
wonniaczekmnoga dopełniaczżeński
wonniaczkapojedyncza mianownikżeński
wonniaczkachmnoga miejscownikżeński
wonniaczkamimnoga narzędnikżeński
wonniaczkąpojedyncza narzędnikżeński
wonniaczkępojedyncza biernikżeński
wonniaczkimnoga mianownikżeński
wonniaczkimnoga biernikżeński
wonniaczkimnoga wołaczżeński
wonniaczkipojedyncza dopełniaczżeński
wonniaczkopojedyncza wołaczżeński
wonniaczkommnoga celownikżeński

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz