liczba: pojedyncza
przypadek: dopełniacz
przypadek: biernik
rodzaj: męski osobowy
| słowo | liczba | przypadek | rodzaj |
|---|---|---|---|
| Wontor | pojedyncza | mianownik | męski osobowy |
| Wontora | pojedyncza | dopełniacz | męski osobowy |
| Wontora | pojedyncza | biernik | męski osobowy |
| Wontorach | mnoga | miejscownik | męski osobowy |
| Wontorami | mnoga | narzędnik | męski osobowy |
| Wontorem | pojedyncza | narzędnik | męski osobowy |
| Wontorom | mnoga | celownik | męski osobowy |
| Wontorowi | pojedyncza | celownik | męski osobowy |
| Wontorowie | mnoga | mianownik | męski osobowy |
| Wontorowie | mnoga | wołacz | męski osobowy |
| Wontorów | mnoga | dopełniacz | męski osobowy |
| Wontorów | mnoga | biernik | męski osobowy |
| Wontory | mnoga | mianownik | męski zwierzęcy |
| Wontory | mnoga | biernik | męski zwierzęcy |
| Wontory | mnoga | wołacz | męski zwierzęcy |
| Wontorze | pojedyncza | miejscownik | męski osobowy |
| Wontorze | pojedyncza | wołacz | męski osobowy |
Źródła danych:
Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz
