won-tor-czy-kach

Wontorczykach (nazwisko) rzeczownik

liczba: mnoga
przypadek: miejscownik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: Wontorczyk

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Wontorczykpojedyncza mianownikmęski osobowy
Wontorczykapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
Wontorczykapojedyncza biernikmęski osobowy
Wontorczykachmnoga miejscownikmęski osobowy
Wontorczykamimnoga narzędnikmęski osobowy
Wontorczykimnoga mianownikmęski zwierzęcy
Wontorczykimnoga biernikmęski zwierzęcy
Wontorczykimnoga wołaczmęski zwierzęcy
Wontorczykiempojedyncza narzędnikmęski osobowy
Wontorczykommnoga celownikmęski osobowy
Wontorczykowipojedyncza celownikmęski osobowy
Wontorczykowiemnoga mianownikmęski osobowy
Wontorczykowiemnoga wołaczmęski osobowy
Wontorczykówmnoga dopełniaczmęski osobowy
Wontorczykówmnoga biernikmęski osobowy
Wontorczykupojedyncza miejscownikmęski osobowy
Wontorczykupojedyncza wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz