wor-kow-ni-ku

workowniku (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: wołacz
rodzaj: męski rzeczowy

Forma podstawowa: workownik

słowoliczbaprzypadekrodzaj
workownikpojedyncza mianownikmęski rzeczowy
workownikpojedyncza biernikmęski rzeczowy
workownikapojedyncza dopełniaczmęski rzeczowy
workownikachmnoga miejscownikmęski rzeczowy
workownikamimnoga narzędnikmęski rzeczowy
workownikimnoga mianownikmęski rzeczowy
workownikimnoga biernikmęski rzeczowy
workownikimnoga wołaczmęski rzeczowy
workownikiempojedyncza narzędnikmęski rzeczowy
workownikommnoga celownikmęski rzeczowy
workownikowipojedyncza celownikmęski rzeczowy
workownikówmnoga dopełniaczmęski rzeczowy
workownikupojedyncza miejscownikmęski rzeczowy
workownikupojedyncza wołaczmęski rzeczowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz