wor-ta-la-mi

wortalami (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: mnoga
przypadek: narzędnik
rodzaj: męski rzeczowy

Forma podstawowa: wortal

słowoliczbaprzypadekrodzaj
wortalpojedyncza mianownikmęski rzeczowy
wortalpojedyncza biernikmęski rzeczowy
wortalachmnoga miejscownikmęski rzeczowy
wortalamimnoga narzędnikmęski rzeczowy
wortalemnoga mianownikmęski rzeczowy
wortalemnoga biernikmęski rzeczowy
wortalemnoga wołaczmęski rzeczowy
wortalempojedyncza narzędnikmęski rzeczowy
wortalimnoga dopełniaczmęski rzeczowy
wortalommnoga celownikmęski rzeczowy
wortalowipojedyncza celownikmęski rzeczowy
wortalupojedyncza dopełniaczmęski rzeczowy
wortalupojedyncza miejscownikmęski rzeczowy
wortalupojedyncza wołaczmęski rzeczowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz